| Profil von BeertjeBeertje's hoekjeFotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
Beertje's hoekjeHeb nu m'n eigen bereboek...laat je een berichtje achter als je langskomt?
|
16 November Zo zal het zijnZo zal het zijn
Doof nu het licht en sluit je ogen En vergeet de strijd Jouw leven hier is omgevlogen Maar jouw liefde blijft Maar waar jij gaat Zijn de zon en de maan gelijk De kleinste bloem Is daar als de hoogste eik En alle koningen en kinderen Zijn daar gelijk Laat nu die laatste droom maar komen En wees niet meer bang Jouw nacht van vrede is gekomen Na een leven lang En waar jij gaat daar is geen haat of pijn Het heetste vuur Wordt dat als dat van een kaars zo klein Zoals de zon schijnt na de regen Zo zal het zijn En waar jij gaat daar zullen vriend en vijand Samen gaan Wat stof is zal tot stof vergaan En alle storm komt weer tot rust daar Zo zal het gaan En waar jij gaat laat ik mijn hart en ziel Met jou meegaan Jouw taak op aarde is voldaan Zoals je was in alle liefde Zo zal je gaan Rust zacht lieve oma 31 Juli Zonder vleugelsHij heeft me kennis laten maken met zijn grote passie: vliegen met ULM's. Dat zijn ultra-light vliegtuigjes, zeg maar een brommer met vleugels, kuipstoeltjes met een delta-wing erboven. Vanaf de eerste keer dat ik met hem meeging was ik verkocht! Je voelt je zo vrij als een vogeltje, de wind suist langs je helm, en je hebt bijna onbeperkt zicht alle kanten op. Al gauw zit je ruim een kilometer boven de grond. Angst had ik nooit...Gottfried was zo iemand waarbij je je direct op je gemak voelde. Er kon mij niks gebeuren in dat piepkeine vliegtuigje achter die brede rug.
Na die eerste keer volgden nog vele vluchten... Waar ik maar heen wou, daar gingen we naar toe: over de Duitse grens, over het circuit van Spa, over de camping...
Als ik op de camping werkte probeerde ik gasten zover te krijgen om een vluchtje met hem te maken. En dan gebeurde het vaak dat ik na afloop ook nog ff meemocht, dus ik promootte hem bij het leven! Volwassenen, kinderen en zelfs een vrouwtje met hoogtevrees en vliegangst...iedereen kwam even enthousiast terug. Zodra er geronk klonk in de lucht keken we naar boven of Gottfried er aan kwam, en dan kwam hij laag overvliegen en dan kon je van ver zijn brede grijns al zien.
Op 16 juli 2006 is Gottfried overleden aan de gevolgen van een arbeidsongeval.
Ongelooflijk...
Nooit meer je lach horen, nooit meer die pretlichtjes in je ogen zien, nooit meer vliegen achter je brede rug. Ik zoek je ULM nog steeds in de lucht, tevergeefs...
Waar jij nu bent heb je geen vleugels meer nodig...
25 April Good Riddance
06 April The RoseSome say love, it is a river that drowns the tender reed. Some say love, it is a razor that leaves your soul to bleed. Some say love, it is a hunger, an endless aching need. I say love, it is a flower, and you its only seed. It's the heart afraid of breaking that never learns to dance. It's the dream afraid of waking that never takes the chance. It's the one who won't be taken, who cannot seem to give, and the soul afraid of dyin' that never learns to live. When the night has been too lonely and the road has been to long, and you think that love is only for the lucky and the strong, just remember in the winter far beneath the bitter snows lies the seed that with the sun's love in the spring becomes the rose. 31 März HoopHoop is iets raars. Het kan je hele leven op een moment weer zin geven, maar het zorgt er ook voor dat als datgene waar je zo op hoopt niet door kan gaan, alles om je heen z'n kleur verliest.
Je kan op zoveel hopen: dat iets weer goed komt, dat je voor een probleem een oplossing vindt, dat iemand die ziek is weer beter wordt.
Soms hoop je op iets tegen beter weten in. Dan is er dat stemmetje in je dat zegt dat je dom bezig bent, en dat je op heel veel pijn afstevent als je zo doorgaat. Maar hoop is dan zo sterk dat je dat stemmetje negeert. Dat lukt meestal wel een tijdje. Maar dat stemmetje heeft een sterke wil. En een hoop volume. Het begint als een zachte fluistering in je achterhoofd, en kan groeien tot megafoonkracht, stereo in allebei je oren!
Je komt dan op een punt waarop je moet kiezen waar je naar luistert: je hart of je hoofd... Neem je de pijn nu of ga je nog ff door en accepteer je dat t later nog veel erger wordt? Moeilijke keuze... What doesn't kill you makes you stronger zeggen ze. "Ze" hebben makkelijk praten. Hoop doet leven zeggen "ze" ook. Ik sta in een groot open landschap, met niemand om me heen, en ben bij een tweesprong aangekomen. Welke kant moet ik uit? Ik zou willen dat ik een kaart had...
17 März ff wakker wordenMorge,
heb je ook wel eens van die ochtenden? Ik heb ze regelmatig... Dat je wakker wordt en denkt: neeeeeeeeeeeeeeeeeeee, het kan niet waar zijn dat ik er alweer uit moet
 Maar ja, kind heeft honger dus dan moet je wel. Dus je sleept jezelf uit bed. Gelukkig kan ik mijn senseo op de automatische piloot vinden, want mn ogen zitten nog helemaal dicht. Ontbijtje maken, koffie drinken, aankleden en op de fiets naar school. En dan snel naar huis, op de bank ploffen en nog een kopje koffie. En wakker zien te worden... Gelukkig begint de natuur ook weer uit zn winterslaap te ontwaken. Het zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten...voel me weer een beetje mens worden. En mn gedachten dwalen af naar de zomer. Kan niet wachten! Lekker vakantie, niet meer vroeg op  lange zwoele zomeravonden op mn balkonnetje. En vooral: niet meer het hele ritueel van: sjaal om, winterjas aan, handschoenen aan, muts op. Je kan gewoon zo naar buiten. Je moet hoogstens denken aan je zonnebril!  Weer lekker met zoonlief naar de kinderboerderij. Handdoek mee, boekje mee, en natuurlijk een tas vol lekkers. Helaas heb ik meestal ruzie met de plaatselijke ram  die vindt dat het eten dat de bezoekers meebrengen voor hem bestemd is...En dat beest is ook nog eens chronisch chagerijnig, dus je ziet regelmatig mensen een sprintje trekken met een blatende ram achter zich aan. Gelukkig is t een mini-model, maar toch...een kopstoot van dat beest is behoorlijk pijnlijk. Ik spreek uit ervaring  Maar dat mag de pret niet drukken!Dus zomer...kom maar op! Verlos me van mijn winterblues! Ik ben wakker...nou de natuur nog!
09 März Boulevard of broken dreams03 Dezember Ster voor een nachtIk werk al bijna 6 jaar in een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele gezellige winkel met een stel heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeele gezellige collega's. We gaan minstens één keer per jaar met z'n allen lekker uit eten, van het geld wat er in onze fooienpot komt. Dat zijn altijd avondjes waar we allemaal naar uitkijken. Maar een paar weken geleden werd door de directie van onze winkelketen een groot feest georganiseerd als dank voor onze inzet tijdens een moeilijke periode met veel reorganisaties. Nou, dat laten we ons niet twee keer zeggen natuurlijk!!
 Er werden bussen ingezet om collega's uit het hele land naar Den Bosch te vervoeren, alwaar het grote feest plaats zou vinden. Aangezien mijn mams (die ook bij hetzelfde bedrijf werkt) en ik redelijk in de buurt van Den Bosch wonen zijn wij met eigen vervoer erheen gegaan. Prima routebeschrijving, waardoor we linea recta op de juiste locatie aankwamen. Dit verdient wel een vermelding aangezien ik nogal wat ervaring heb met routebeschrijvingen die je overal brengen behalve daar waar je wezen moet. Er was zelfs een parkeergarage in de buurt...gratis nog wel...ik bedoel, wat wil je nog meer? Maar bij de feesttent aangekomen, ontstond er toch enige verwarring bij ma en mij: ff dachten we op t verkeerde feest aangekomen te zijn. Bussen reden af en aan (oké tot zover klopt t) maar de gasten werden, op een rode loper, onthaald door een horde gillende mensen en kinderen die om handtekeningen vroegen...Oké, welke celebrity is hier aanwezig? Totdat we onze eigen collega's uit de bus zagen komen...and the crowd went wild! Hmmmmmmmmm...beetje vreemd wel. Maar ja, we hebben ons maar bij de rest op de rode loper gevoegd, en hebben de adoratie over ons heen laten komen! Bleek dat die mensen er speciaal voor ons stonden omdat we volgens onze baas, de sterren van de avond waren hahaha!
 Tuurlijk ook handtekeningen uitgedeeld, want hoe vaak krijg je die kans hihi?Binnengekomen stond de volgende verrassing op ons te wachten: binnen lagen op een tafel tientallen boa's uitgstald, je weet wel van die veren dingen, in alle kleuren van de regenboog. Iedere dame kreeg er 1 om haar hals, ter verhoging van het stergehalte zeg maar. Wauw, voelde me helemaal ster en fluffy tegelijk. De locatie was echt prachtig, er werd van alles te eten en drinken geserveerd, er was een leuke DJ en 2 goede bands...enne: een casino in de kelder! Onze winkel staat in de buurt van het hoofdkantoor dus de grote baas kent ons inmiddels wel, en dat is maar goed ook, want we zijn nogal een opvallend stel bij elkaar (en dat is best een understatement
 . Zo hadden Gerjan en Richard, twee collega's die bij de ingang geen boa kregen, want ja, die was voor de dames, dat "foutje" al snel hersteld en zich een stel boa's toegeëigend.Een andere collega, Ilse, is dol op mooie kleuren kennelijk want die maakte er een sport van om van iedere kleur minstens 1 boa om te hangen, met als gevolg dat ze het grootste deel van de avond als een tropische Pino heeft rondgelopen. Natuurlijk vond dit bonte gezelschap al snel het casino. Het was niet zo groot, maar heel erg leuk opgezet met zeer ervaren mensen achter de tafels die het voor iedereen heel gezellig maakten. Gerjan, Ilse en Richard hebben zich achter de Black Jacktafel vermaakt, en aangezien er verder geen plek meer was ben ik met ma naar de rouletteteafel gegaan. Ik had dat nog nooit gespeeld, want tja, je hebt er zo weinig invloed op zelf, dus het is letterlijk gokken. En dan verlies ik meestal...
 Maar in dit geval KREGEN we fiche's en speelden we dus NIET om geld. Voel je m al aankomen? Waar ik ook op inzette, IK WON!! Binnen no time had ik mn fiches verdriedubbeld...Het was bloedwarm in die kelder en ik wilde onderhand wel eens lekker de dansvloer op, dus ik zette een paar fiches op een aantal nummers, belangrijke data als je t precies wil weten. Ben ik er snel vanaf dacht ik. Jahaaaaaaa...NIET DUS he? Het balletje viel op mn leeftijd, waar 6 fiches op stonden, dus tel maar uit je winst! En ik merkte ook dat mensen met mij mee gingen wedden: mijn fiches waren altijd omringd door een heleboel andere kleuren. Tenslotte besloot ik: hey babe, walk on the wild side, alles op 00! Ik bedoel, ik stikte de moord daar beneden, ik had frisse lucht nodig! En ik wou dansen, want m'n ma en vriendin/collega Klaske stonden een beetje uit hun neus te eten. Het rad draait, het balletje vliegt in het rond...en landt in 00! Om er vervolgens met een luide tik uit te springen en in het vakje ernaast te belanden... En toch hè, als ik ooit in het casino kom, denk ik toch dat ik maar ff aan de roulettetafel een gokje ga wagen Naast een soort van Safri Duo was er een DJ die lekker veel disco draaide, allemaal van die meezingers, super leuk, en de Boogie Wonderband. Geweldige show! In compleet over-the-top seventies outfits zingen ze alle bekende disco-hits uit het heden en verleden, dus de stemming was opperbest!
Maar het verhaal van de boa's heeft nog een gevederd staartje... Want hoewel onze directeur er piekfijn uitzag in zijn smoking, vonden Gerjan, Ilse en Richard dat er toch nog iets miste...je raad t al: een boa! Klaske had t bijna niet meer toen ze t plan hoorde, maar het drietal was niet meer voor rede vatbaar. Ik bedoel: tis wel de directeur...Uiteindelijk trok Ilse de stoute schoenen aan want de mannen lieten t op t laatste moment afweten. Ze stapte op de directeur af en zei dat ze hem er prachtig uit vond zien maar dat ze vond dat z'n outfit nog niet helemaal compleet was, en overhandigde hem de boa, die voor de rest van de avond om zn nek heeft gehangen
 . Zoals ik al zei, onze winkel is bekend (berucht?) dus hij is wel wat van ons gewend inmiddels hahaha!!Zoals zo vaak bij dit soort feestjes was het veel te snel weer tijd om naar huis te gaan...maar al duurde het feest op zich niet zo lang, het nagenieten duurt nog steeds  09 Oktober Postbank-troublesGiroblauw past bij jou was de slogan jaren geleden toch? Nou...ik ben er niet zo zeker meer van! Ik wou de Postbank namelijk iets heel makkelijks voor me laten doen, nl. de tenaamstelling van mijn girorekening wijzigen.
Gaat heel simpel, je hoeft maar één formuliertje in te vullen, wat heel duidelijk is, en opsturen in de bijgeleverde envelop. Koekie zou je zeggen... Dat deel wel ja. Tot ik dus bij de supermarkt ineens niet meer kon pinnen. En er stond echt wel
 op hoor, voordat je je dat af gaat vragen! Dus ik snel naar de pinautomaat in de hoop dat er een storing of zo was in de winkel. Maar wat zei die automaat me? Mijn pas was geblokkeerd! En niet alleen mijn pas zo bleek later, maar ook mijn girofoon-code!! Dus...je snapt 't al: Beertje heeft wel geld  , maar geen enkele mogelijkheid om eraan te komen  ! En de nieuwe pas die ik zou krijgen hadden ze op een verkeerde naam gezet, dus die is tegengehouden. Tja... Nou maar hopen dat de volgende poging wel goed gaat.Al zijn de formuliertjes nog zo makkelijk, aan de uitvoering schort nog 't één en ander! Er zit natuurlijk wel een voordeel aan: zo blijft mijn rekening wel giroblauw, en niet bordeauxrood 16 August Forever
14 August Welcome to my lifeIedereen heeft toch wel eens een dag waarop hij dit liedje 24 uur lang op repeat zou willen zetten...?
Do you ever feel like breaking down? Do you ever feel out of place? Like somehow you just don’t belong And no one understands you Do you ever wanna run away? Do you lock yourself in your room? With the radio on turned up so loud That no one hears you screaming No you don’t know what it’s like When nothing feels alright You don’t know what it’s like to be like me
To be hurt To feel lost To be left out in the dark To be kicked When you’re down To feel like you’ve been pushed around To be on the edge of breaking down And no one’s there to save you No you don’t know what it’s like Welcome to my life
Do you wanna be somebody else? Are you sick of feeling so left out? Are you desperate to find something more Before your life is over? Are you stuck inside a world you hate? Are you sick of everyone around? With the big fake smiles and stupid lies While deep inside you’re bleeding No you don’t know what it’s like When nothing feels alright You don’t know what it’s like to be like me
To be hurt To feel lost To be left out in the dark To be kicked When you’re down To feel like you’ve been pushed around To be on the edge of breaking down And no one’s there to save you No you don’t know what it’s like Welcome to my life
No one ever lied straight to your face And no one ever stabbed you in the back You might think I’m happy But I’m not gonna be ok! Everybody always gave you what you wanted You never had to work it was always there You don’t know what it’s like What it’s like!
To be hurt To feel lost To be left out in the dark To be kicked When you’re down To feel like you’ve been pushed around To be on the edge of breaking down And no one’s there to save you No you don’t know what it’s like Alive
Op de camping: het weerZodra je in de winter verlangend fantaseert over je zomervakantie is één van de eerste beelden die je in je hoofd krijgt dit:
 ... toch? Helaas zijn de weergoden ons dit jaar niet zo gunstig gestemd en is de paraplu hét accessoire van de zomer geworden. Ik heb dan wel het geluk dat ik deze twee weken in een solide huis verblijf, maar ik hoor veel verhalen van ondergelopen tentjes en caravans die doorgezakte voortenten van al het water hebben. Wij hebben nog wel mazzel vergeleken met de campings in Nederland en Duitsland als ik de krant mag geloven. Wij hebben zelfs een aantal dagen heerlijk weer gehad en hebben lekker in het nabijgelegen meer kunnen zwemmen. Al was dat nog wel hééééééééééééééééél erg koud! Twee jaar geleden was dat wel anders hier... De temperaturen kwamen overdag boven de 40 graden (in de schaduw). Het ochtendritueel bestond uit douchen en gelijk met zonnebrand insmeren, en ondergoed werd vervangen door bikini. De hele middag lagen we aan het meer
want er was toch niemand meer op de camping . 's Avonds zat het terras vol en tot laat zat iedereen buiten... Maar dan 's nachts! Omdat de camping vrij hoog ligt, op bijna 600m, koelt het een beetje af, een beetje heel veel... Dat vertelden we de nieuwkomers ook, maar je voelt je toch wel een beetje voor schut staan als je die mensen bij +40 vraagt of ze een deken willen lenen ivm de kou. De meesten kijken je dan ook even aan, en concluderen dan gauw dat je waarschijnlijk aan een zonnesteek lijdt. Begrijpelijk... Diezelfde mensen stonden de volgende ochtend blauwbekkend van de kou aan de receptie koffie te drinken om weer warm te worden. Want was het overdags 42 graden, 's nachts daalde het kwik tot -1! Da's een verschil van 43 graden... en dat voel je wel!  Zo zie je maar, je moet hier op ieder weertype voorbreid zijn. Als wij tussendoor een keer een weekendje hierheen komen hebben we ook altijd enorme tassen mee. Want behalve een bikini/zwembroek moet je ook een dikke wintertrui meenemen. En niet alleen slippers, maar ook waterdichte bergschoenen. Lange broeken, korte broeken, topjes en truitjes, alles moet mee. 04 August Op de camping: de taalkwestieDit jaar zijn we in de vakantie naar de Belgische Ardennen vetrokken. Eigenlijk is dat deel van België nog de Hoge Venen, maar dat zegt niet iedereen iets...dus houd ik t maar bij de Ardennen. We verblijven 2 weken op een camping, maar dan niet om te kamperen, maar om een beetje mee te helpen. Net zoals thuis hebben we de taken keurig verdeeld: ik doe de ochtend en de middag en Ed de avond en de nacht. Dat houd voor mij wel in dat ook in mijn vakantie m´n wekker om 7 uur afgaat...
 Maar zoals je weet: ieder nadeel heeft z´n voordeel, en het leuke van hier vroeg opstaan is dat je de hele camping wakker ziet worden, met uitzondering van een paar extreem vroege vogels natuurlijk. Eén van de eerste dingen die ik doe als ik begin is het levenselixer van iedere kampeerder brouwen:  KOFFIE!!! Want al zitten de oogjes nog zo dicht, en hebben een heleboel mensen ´s ochtends moeite om fantsoenlijk het toilet en de douche te gebruiken (ik bespaar je de details, maar af en toe... ) de weg naar de koffie weten ze allemaal te vinden. Voeg daarbij het feit dat de plaatselijke bakker iedere morgen verse broodjes, baguettes en croissantjes brengt, en je snapt dat ik een gezellige aanloop heb ´s ochtends. En de rest van de dag zie je iedereen lekker z´n gang gaan bij tent of caravan, en kun je nieuwe gasten begroeten...en anderen uitzwaaien. Idyllisch he?  Nou...niet altijd. Zo rijdt er momenteel een plaatselijke groente- en fruitboer met z´n wagen over ´t terrein met een megafoon op ´t dak in compleet onverstaanbaar Frans/Duits te blèren dat iedereen z´n "marchandise" moet kopen. Dattie de helft van de kampeerders compleet de stuipen op ´t lijf jaagt schijnt ´m na jaren nog steeds te ontgaan...
 Dat hij zowel in `t Duits als in ´t Frans tekeer gaat is ook één van de kenmerken van deze streek waar je rekening mee moet houden als je hier komt. Want hoewel je hier officieel in Franstalig België zit, is er ook nog een hardnekkige Duitstalige enclave over na vele jaren strijd in dit gebied. Ze gaan zelfs zover dat ze hun eigen auto-stickers hebben...
 Waar Nederlanders "NL" op hun auto hebben, plakken deze Belgische Duitsers trots de sticker "DG" op hun auto. Het heeft wel een tjidje geduurd voordat we hier doorhadden wat dat nou precies was. Want het was een landensticker, dat wel, maar al die auto´s hadden of een Belgisch, of een Duits kenteken.  We snapten er lange tijd niets van...tot we het aan één van de locals gevraagd hebben, en wat bleek nou? DG is niet zoiets hips als Dolce & Gabana, één of andere religieuze beweging (hoewel...), en refereert ook niet aan de bestuurder (Domme Griet/Gozer)...nee, DG staat voor Deutschsprachige Gemeinschaft. Wie bitte?!  Precies, dat zijn dus van die Duitstalige Belgen uit die enclave die stijf vasthouden aan de Duitse roots. Ze willen ook een Duitstalig parlement in België (even voor alle duidelijkheid: Vlaanderen en Wallonië hebben allebei al hun eigen ministers, dus als je ´t zo bekijkt, waarom dan geen 3?) Apart volk hoor... Dus als ik boodschappen ga doen in de dichtsbijzijnde grote supermarkt kan ik kiezen: rij ik de Duitse of de Franse kant op? Lijkt simpel toch? Maar richting de "Franse" kant ben je nog niet helemaal zeker van de zaak...want hoewel de supermarkt Francofoon is, verschilt dat weer in de andere, vaak kleinere winkeltjes. Daar moet je eerst op de ruit of op de deur naar aanwijzingen zoeken: is ´t een Bäckerei of een boulangerie?En dan nog! Het komt zelfs voor dat het van bediende tot bediende verschilt...Je snapt dus wel dat een dagje relaxed shoppen wel eens eindigt in een Babylonische spraakverwarring. Ik bedoel: make up your mind!  Wat wil je nou? De invoering van de gaat wel, maar het eens worden over één standaardtaal in een land... dat duurt nu al eeuwen! Ik ben dus allang blij als na een dag vol Frans en Duits (en dat alles vaak ook in dialect) mijn zinnen er nog begrijpelijk en in één taal uitkomen, en dat ik de dingen krijg die nodig heb. Maar al heb ik een talenknobbel, ik heb ook een taalgrens, ik kan ook maar zo vaak switchen op 1 dag... dus als ik dat gedoe echt helemaal zat ben, verander ik spontaan in een British tourist... Zju nuh pharlee paa fwanseeh! Mursie bookoe!  To be continued...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Private Nachricht senden
RSS-Feed abonnieren
Weiterempfehlen
Zu My MSN hinzufügen
Zu Ihrem Netzwerk hinzufügen
Für Benachrichtigungen registrieren
|
|
